Permacultuur en herstellende landbouw

Permacultuur is een afkorting van permanente cultuur en permanente agricultuur. Het is een manier van denken die vooral wordt toegepast in de landbouw. De bedenkers van permacultuur wilden oplossingen vinden voor de vele problemen die een monocultuur (het telen van 1 gewas op een akker, bijvoorbeeld maïs, bieten of aardappels). Problemen die hier ondervonden worden zijn: het gebruik van veel fossiele brandstoffen, veel plagen en ziekten die moeten worden bestreden, wat gevolgen heeft voor het milieu en daarmee dus voor mensen, dieren, planten en ander leven, erosie (vooral in drogere landen) en uitputting van de grond, waarvoor kunstmest moet worden gebruikt, wat weer tot vervuiling van het bodemwater kan leiden.

Permacultuur biedt oplossingen voor deze problemen, door goed te kijken naar hoe planten en dieren in de natuur met elkaar samen leven. Hier zijn fossiele brandstoffen, bestrijdingsmiddelen en kunstmest helemaal niet nodig. Dit komt omdat al het leven met elkaar in evenwicht is, een zogenaamd ecosysteem. Met permacultuur wordt zo’n systeem zoveel mogelijk nagebootst, maar dan met zoveel mogelijk nuttige planten en dieren (en zelfs bacteriën en schimmels) voor de mens. Er wordt dan niet één gewas geteeld of één veesoort gehouden, maar verschillende soorten met elkaar, die elkaar kunnen versterken. Ook worden er vaak meerjarige planten gebruikt, waardoor er efficiënter met energie wordt omgegaan. Dieren hebben ook een functie, ter versterking van de planten én als leverancier van voedsel in de vorm van vlees, melk en eieren. Ten slotte wordt geprobeerd zoveel mogelijk organisch materiaal (dus resten van planten, mest van dieren enz.) in het systeem te houden en er niet uit de verwijderen, zodat de grond niet uitgeput raakt, en kunstmest niet nodig is. Doordat er veel verschillende soorten planten en dieren zijn, is de kans dat al je opbrengst wordt aangetast door een plaag, veel kleiner. Ook kunnen sommige planten juist insecten aantrekken die andere insecten kunnen verjagen. Hierdoor zal een bepaald soort insect niet gaan overheersen.

In het algemeen zorgt permacultuur er dus voor dat de natuur niet wordt uitgeput wordt en schade wordt toegebracht, maar dat juist de natuurlijke system en worden hersteld. Op deze manier willen we op Het Terphuis duurzaam omgaan met de schepping die God aan ons heeft toevertrouwd.

In de praktijk gebruiken we veel fruitbomen en –struiken en ook andere meerjarige gewassen. We gebruiken schapen om het gras bij te houden en deze bemesten gelijk weer de grond, waardoor deze vruchtbaar blijft. Kippen pikken onkruid weg en zorgen ook direct voor mest. Er zijn bijenkasten geplaatst en bloemen gezaaid die bijen aantrekken, waardoor planten en bomen bestoven worden en zo vrucht kunnen gaan dragen. We gebruiken geen kunstmest en geen bestrijdingsmiddelen. Zo hopen we een mooi, evenwichtig systeem in onze moestuin te creëren die elk jaar weer een mooie overvloedige opbrengst geeft van groente, fruit, noten, honing, eieren en mogelijk zelfs vlees. Hiervan hopen we elke jaar zelf te kunnen leven én van te kunnen uitdelen!